Corolário: um estudo sobre o lindo hino

Hoje brado o que qualquer brasileiro brada

Tenho em mãos a grande clava que preciso

Pois deste colosso de terra jamais fujo a luta

E o que me espelha, espelha o pobre e o rico

Estou com a flâmula também mas, amarrada a cabeça

Porque meu florão surripiado foi-se com mais queridos

e mesmo que me vejam com sou, formoso, estou sentido

por mais que fulgure eu em tempo e presença

meu pendulo é garrido e distante

embora minha pessoa seja gentil, idolatrada ou não

me vejo impávido ante meus vazios

dói-me sobremaneira a forma que ostento meu lábaro

e embora o céu esteja há muito tempo límpido

ostento com louvor o que me é garantido

pouco tenho penhor sobre o que terei

mas plácidas não são as águas que transitam sobre meu destino

resplandece e se aninha em meus tempos surgidos

e retumbante é o que ainda virei a colher, assim espero

e nisto me empenho vívido até o fim

Uitvloeisel: een studie van de prachtige hymne

Vandaag is de kreet die elke Braziliaanse kreten

Ik heb in de hand van de grote club ik nodig

Voor dit land kolos nooit ontvluchten gevechten

En dat weerspiegelt mij, weerspiegelt de arm en rijk

Ik ben met streamer, maar ook gebonden zijn hoofd

Omdat mijn gestolen kruisbloem was met liefste

en zelfs als ze me zien with'm, mooi, ik ben gevoel

zo veel als ik fulgure in de tijd en de aanwezigheid

Mijn slinger is onbezonnen en ver

hoewel mijn persoon is vriendelijk, verafgood of niet

Ikzelf vind voor mijn onverschrokken leeg

het pijn doet me sterk de manier waarop ostento mijn Labaro

en hoewel de lucht is erg duidelijk dat er tijd

ostento met lof me wat is gegarandeerd

Ik beloof beetje over wat ik wil

maar zijn niet de kalme wateren die over mijn lot

schijnt en nestelt in mijn voortvloeien tijden

en volmondig nog steeds draaide de lepel, ik hoop

en dat ik levendige verbintenis tot het einde

Corollaire: une étude de la belle hymne

Aujourd'hui, le cri que les cris brésiliens

Je dois à la main le grand club je dois

Pour ce colosse de terre jamais fuir les combats

Et cela me miroirs, reflète le pauvre et le riche

Je suis avec streamer mais aussi attaché sa tête

Parce que mon fleuron chapardé était avec plus cher

et même si ils me voient with'm, beau, je me sens

autant que je fulgure dans le temps et de la présence

Ma pendule est sarrasins et loin

si ma personne est gentil, idolâtré ou non

Je me retrouve devant mon intrépide vide

ça me fait mal grandement la façon ostento mon Lábaro

et bien que le ciel est très clair qu'il ya du temps

ostento d'éloges moi ce que est garanti

Je promets peu de ce que je veux

mais ne sont pas les eaux calmes passent sur mon destin

brille et se niche dans mes temps découlant

et retentissant est toujours sous tension la cuillère, je l'espère

et cet engagement animée I à la fin

Corollario: uno studio del bellissimo inno

Oggi il grido che eventuali grida brasiliani

Ho in mano la grande club ho bisogno

Per questa terra colosso mai fuggire combattimento

E questo mi rispecchia, riflette i poveri ei ricchi

Sono con la fiamma, ma anche legato la sua testa

Perché il mio pinnacolo rubacchiato era con più caro

e anche se mi vedono with'm, bello, mi sento

per quanto mi fulgure nel tempo e presenza

Il mio pendolo è sfacciato e lontano

anche se la mia persona è gentile, idolatrato o no

Mi trovo davanti al mio imperterrito vuoto

mi fa male notevolmente il modo ostento mia lábaro

e anche se il cielo è molto chiaro che il tempo

ostento con lode me ciò che è garantito

Mi impegno po 'su ciò che io voglio

ma non sono le acque placide passando sopra il mio destino

brilla e si annida nei miei tempi derivanti

e clamoroso è ancora acceso il cucchiaio, spero

e questo mi vivace impegno fino alla fine

Corollary: a study of the beautiful hymn

Today the cry that any Brazilian cries

I have in hand the big club I need

For this land colossus never flee fighting

And that mirrors me, reflects the poor and the rich

I'm with streamer but also tied his head

Because my pilfered finial was with dearest

and even if they see me with'm, beautiful, I'm feeling

as much as I fulgure in time and presence

My pendulum is brash and far

though my person is kind, idolized or not

I find myself before my undaunted empty

it hurts me greatly the way ostento my lábaro

and although the sky is very clear there time

ostento with praise me what is guaranteed

I pledge bit about what I will

but are not the placid waters passing over my destiny

shines and nestles in my arising times

and resounding is still turned the spoon, I hope

and this I lively commitment to the end